SAMPAL SA BUWAN

MAY BAGO NA! OHLALA!

Oo alam ko mali ang "Sampal sa buwan," dapat kasi suntok sa buwan, diba? Pero maiba naman tayo, diba? Bigla ko lang kasi naalala ang sarap na masampal ka, at makasampal ng iba. Ang sarap sa feeling. Walang halong akting.

SAMPAL NG PAGKATUTO

Ito ang sampal na may kasamang dagdag bait sa isang tao. Naalala ko ang pag-gagala ko noon sa aming bayan. Isang araw inabot ako ng alas-syete y medya ng uwi. Hindi iyon nagustuhan ng aking tatay kaya nadala siya ng kanyang emosyon at nasampal niya ako. Sabay yakap at suyo sa akin at sinabing "Nag-aalala lang kami sayo, Cat." Kaya simula noon ay hindi na ako umuuwi ng mas gagabi pa sa alas-sais, The end.

Kill joy na ito para sa aking barkada, pero ayoko na uli ang masampal pa. Bukod sa masakit e hindi ko na din maatim pa ang maturing akong walang bait sa bahay namin, sa paningin nila itay sakin. Kasi kung tutuusin tumatanda na talaga ako, nasa itsura ko lang talaga na mukha akong batang walang bait at walang bahid ng hirap sa buhay. Sa maniwala ka man o hindi, pwedeng-pwede na ang isapelikula at malugi ang prod house kapag napili nila ang aking istorya.


SAMPAL NG KALOKOHAN

Ang dati kong irog, halos sakitan lang ang alam namin gawin imbes na maglampungan. Mas maganda na rin siguro ang ganun. Lokohan lang naman kasi. Akalain mo na nauwi talaga ang lokohan namin sa literal, lokohan. Ay wala na ako masasabi pa tungkol diyan, heh heh.

May kaibigan ako na halos casual na casual na ang gawing pampalipas oras ang pagsampal sa mukha ko. At kapag tinotopak talaga siya sinasampal niya na lang ako ng kusa, tatawa na din ako ng kusa pagkatapos ng biglaang pangyayari. Wala naman kasing kaso sa akin iyon. Lokohan lang din naman. Walang personalan.

SAMPAL SA BUWAN

Sabi ko noon gusto ko maging direktor, sampal sa buwan. Sabi ko rin gusto ko maging manunulat, sampal sa buwan. Sabi ko rin dati gusto ko maging abogado, ito pagbomba sa buwan na ito. Heh heh. Sa dinami dami ba naman ng gusto ko, hindi ko na alam kung saan ako mauuwi. Kung bakit naman kasi may mga asungot na magpaparamdam sayo na hindi mo kaya ang ganitong bagay, na hindi mo mahihigitan ang iba.

Wala talaga sa mentality ko ang paghigit sa iba, hindi ako ganon. Ang sa akin lang, gusto ko masabi ko sa sarili ko na: "Ang galing, galing mo talaga, KT." Yun lang, wala naman kasing sense ng kumpetisyon sa akin. Ayoko nun. Sarili ko ang iniisip ko dito, ang aking EGO. Yon lang. May isang beses kasi, nasa isang kumpetisyon ako, at pumusta ang lahat sa kalaban ko, wala sa akin, sabay udyok sa akin ng kalaban ko na magpatalo na ako, alam mo ba ang ginawa ko?

Nagpatalo ako. Kasi anak ng teteng sino ang gaganahan magpursige sa ganong kumpetisyon? At ang kumag na nagtagumpay, abot tenga ang ngiti. Sige matuwa ka lang.

Kung hindi ako magpapatalo, sigurado ikaw ang OLATS.

Di bale, nadyaryo naman ako nung NOV.24 sa Manila Bulletin. BOOYAH! :P