MASAYA MAGING BALIW.

MAY BAGO NA! OHLALA!

I PASSED ALL MY SUBJECTS, NIGGAS! CHEERS!

Pasado. Pwede na. Akalain mong papasa pa talaga ang isang tulad ko? Akala ko kasi wala na akong pag-asa sa kurso ko na yun. Pero mas gugustuhin ko pa yun kesa ang mapunta sa accountancy. Kilala ko na kung sino ang magiging kaibigan ko dun kung nagkataon. Si pareng calculator. Solid friends kami. Walang iwanan. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit hindi ako pinahintulutan ni Papa God na mag-accountancy.

Papa God: "Kt, hindi ko hahayaan na mabaliw ka ng tuluyan."

Pero nagkamali si Papa God...

ako: "Papa God, baliw na po talaga ako..."
Papa God: "Oh. Right."

Bakit nga ba may mga taong nababaliw? Bakit ako inborn na baliw? Sana nga naging tuluyan na akong baliw. Para hindi ko na aalalahanin ang iniisip ng kapwa ko sakin. Yun lang madungis na ako.

Isipin mo, may baliw na palaging masaya. Ang saya nga siguro maging baliw! Hanep. Biruin mo, itatawa mo lang lahat ng mga bagay-bagay. Mga bagay-bagay na hindi mo rin alam.

At isipin mo, hindi mo na kailangan ng kaibigan! Sapat na ang malaki mong tiwala sa iyong sarili. Sapat na kaya mo ang mag-isa sa buhay. Sino ba naman ang may kailangan ng kaibigan? Sa panahon ngayon ang mga inaakala mong kaibigan ay hindi mo rin maasahan. Kung may maasahan ka man sa e iilan lang. Yung mga tunay mong kaibigan. Iilan lang. Solid ang samahan. Walang iwanan.

Isipin mo, may baliw na hindi alintana ang mga panganib sa buhay nila. Mabangga man sila o mapatay, wala silang muwang. Purong mga inosente, kumbaga. Hindi mo pag-iisipan ng masama ang kapwa mo para saktan ka. Hindi. Dahil ang alam nila ay walang mangyayaring masama, hindi, hindi ako sasaktan ng kung sino man.

Akalain mong naiisip ko ang mga bagay na tanging baliw lang ang nakakaalam?